چشم انداز تیره در باتلاق برجام- آه و ناله های رژیم!

باتلاق برجام 22

طی یکی دو روز گذشته باز هم شاهد بالا گرفتن آه و ناله‌های رژیم در رسانه‌ها و به‌ویژه تلویزیونش به‌خاطر ادامه تحریمها و طرحهای مربوط به تحریمهای جدید هستیم.
مضمون این واکنشها بیشتر آه وناله، به‌دلیل ادامه عملی تحریمهای گذشته و طرحها و هشدارهای مختلف برای تحریمهای جدید است. در همین رابطه سخنگوی کاخ سفید تأکید کرده است که برای رفع تحریمها، کنار گذاشتن اقدامات موشکی رژیم ضروری هست. همین‌طور دست کشیدن از دخالت در کشورهای منطقه، که روشن است که به‌طور مشخص منظورش سوریه، عراق و لبنان است. و به‌وضوح گفته است که تا این اقدامات عملی نشوند، از سرمایه‌گذاری خبری نخواهد بود. برای همین تکرار این هشدارها توسط تلویزیون رژیم چیزی جز آه ناله نیست.
البته اقداماتی از طرف رژیم، مانند نامه ۱۰۳ عضو مجلس ارتجاع به روحانی که گفته‌اند باید ضرب‌الاجلی در اقدامات داوطلبانه ایران تعیین شود وجود دارد و این‌که مرتب حرفهای مقامات آمریکایی در تلویزیون رژیم تکرار می‌شود، می‌تواند زمینه‌ساز برای این اقدام که در نامه ۱۰۳نفره آمده باشد. حالا این سؤال پیش می‌آید که اگر آه و ناله است پس این اقدامات چیست؟
واقعیت این است که حرفهای تلویزیون رژیم می‌تواند زمینه‌سازی باشد، اما مشروط به این‌که پشت آن مثلاً یک دستورالعمل از طرف خود خامنه‌ای باشد که سیاستهای کلی نظام را تعیین می‌کند. کما این‌که ورود رژیم به زهرخوران اتمی و برجام هم، با تأیید خود خامنه‌ای بوده و روحانی هم بارها از جمله در صحبتهای ۲۱اردیبهشت در کرمان روی این موضوع تأکید کرده است. اما الآن چنین چیزی دیده نمی‌شود، پس آنچه در این بین می‌ماند چیزی بیش از آه و ناله نیست. این هم روشن است که موضعگیری‌۱۰۳ عضو مجلس ارتجاع حتی اگر خیلی غلیظ‌تر از این هم بود، در سیاستهای عملی، موضوعیتی نمی‌توانست داشته باشد.
البته تا آنجا که به دولت آمریکا برمی‌گردد خواهان اجرای برجام و حل و فصل مسأله تحریمهاست. مساله‌ای که حتی در روزنامه‌های رژیم هم بازتاب داده شده از جمله این‌که برخی بانکهای اروپایی به جان کری اعتراض کردند که چرا این‌قدر به ما اصرار میکنی با بانکهای ایران مراودات داشته باشیم؟
اما جدای از خواست دولت آمریکا، یک واقعیت دیگر هم هست و آن هم این‌که به‌ویژه در سال انتخابات آمریکا، فشارهایی که از طرفهای مختلف از جمله کنگره روی دولت اوباما وجود دارد که فشار را روی رژیم بیشتر کند. و این مساله، دولت آمریکا را مجبور می‌کند که در عمل، به رژیم فشار بیشتری بیاورد. برای همین می‌بینیم برخلاف حرفهای جان کری، جاش ارنست صحبت از ادامه تحریمها می‌کند و رسانه‌های رژیم هم بحث از مواضع «متناقض» آمریکا می‌کنند.
با این حساب آیا گشایشی و چشم‌اندازی برای رژیم در رابطه با برجام می‌تواند وجود داشته باشد؟
جواب را سرمقاله روزنامه حکومتی وطن امروز۲۵اردیبهشت این‌طور داده است: «دولت محترم برود با دست خودش در صنعت هسته‌یی را گل بگیرد، سیمان بگیرد؛ در عوض، تحریم‌ها هم به قوت خود باقی مانده باشد هیچ، هر چند روز در میان، شاهد تحریمی جدید باشیم، به بهانه‌یی جدید! این هم هیچ! یک روز علیه خلیج‌فارس و حضور در خلیج خودمان و سرزمین خودمان، یک روز علیه توان موشکی‌مان و هر روز علیه امری و نکته‌ای، لیکن این هم هیچ! چه کنیم با این یکی که برمی‌دارد و در روشن‌ترین روز ممکن، ۲ میلیارد دلار از اموال ایران و ایرانیان را مصادره می‌کند، آن‌هم در دوره برجام و پسا برجام!»
بنابراین به گفته همین روزنامه حکومتی، که البته به‌خاطر خالی کردن زیر پای روحانی مجبور به اعتراف واقعیتها شده است، برجام یعنی هیچ اندر هیچ. یعنی چشم‌اندازی تیره با همان عبارتی که رسانه‌های رژیم بارها آن را به‌کار برده‌اند: ”باتلاق برجام“.

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *