اوین یک تاریخ و یک درس ماندگار- اوین همیشه اوین است

evin-evinastاوین همیشه اوین است
اوین شکنجه گاه و کشتارگاه انقلابیون که در تاریخ به همین نام میماند.
اوین بخش جدایی ناپذیری از تاریخ مقاومت خونبار مردم ایران است
و این نام هرگز از صحنه تاریخ پاک نخواهد شد.
سیاهچال اوین و تاریخ مقاومتها همواره در یاد تاریخ میماند، بله اوین همیشه اوین است.
تاریخ حرف آخر را میزند.
تاریخ آموزگاری است که عبرتها را می آموزد.
تاریخ حرکت قوانین خدشه ناپذیر در زمان است
تاریخ روشن ترین بیان برای کسانی است که از هر قید و بند استثماری رها باشند.
به قول قرآن«قد خلت من قبلکم سنن فسیروا فی الارض فانظروا کیف کان عاقبه المکذبین، هذا بیان للناس و هدی و موعظه للمتقین» یعنی درگذشته هایتان سرنوشتهایی رقم خورده است. پس در آنها بیاندیشید.
کافی است ذره ای شعور داشته و کمی از زنجیرهای استثماری رها باشید تا چگونگی فرجام تکذیب کنندگان حقایق را بخوبی حس کنید.
آنانکه با تمام قوا با تاریخ چنگ در چنگ شدند اما سرانجام به زباله دان تاریخ افتادند.
سردارکبیر خلق موسی خیابانی که یزیدیان زمان پیکیر مطهرش را در شام غریبان ۱۹بهمن۱۳۶۰در زندان و شکنجه گاه اوین به نمایش گذاشتند گفت: «آینده از آن انقلابیون است، نیروهای میرا از صحنه حذف خواهند شد».
بله. این سخن خدشه ناپذیر تکامل است. سمت و سوی حرکت تکامل به سمت نفی باطل و اثبات حق است.
باید به رژیم و دژخیمانش گفت نمی توان بر قوانین خدشه ناپذیر هستی غلبه کرد.
زندان اوین یادآور قهرمانیها و ایستادگی های رشیدترین فرزندان خلق ایران است. آنانکه هر یک آموزگار انسان و انسانیت در تاریخ بوده، هستند و خواهند بود.
آنانکه با ایستادگی و فدای بیکرانشان رمز بقا و دوام و تاریخ انسان گشته و صاحبان واقعی تاریخ انسان هستند. چه آنانکه به شهادت رسیدند و چه آنها که ماهها وسالها زیر وحشیانه ترین شکنجه های شاه و شیخ بودند و آن مسیر را ادامه میدهند.
در و دیوار اوین یادآور فریادها، خاطرهها و ایستادگیهای انقلابیون بزرگی همچون محمد حنیف نژاد، انقلابی کبیر تاریخ معاصر ایران و احیاء کننده توحید و اسلام انقلابی از چنگال ارتجاع مذهبی است.
رادمردان و قهرمانانی چون سعید محسن، علی اصغر بدیع زادگان و یاران مقاوم و فداکارشان و یادآور ۳۰هزار زندانی مجاهد و مبارزی است که بر سر عهدشان ایستادند و به دستور خمینی دجال قتل عام شدند.
جانیان و وحوشی که میخواهند این نماد و یادواره یکی از شکوهمندترین جان بازیهای فرزند انسان را از خاطره تاریخ حذف کنند، مگر توانستند با قتل عام کهکشان زهره، فروغ پر فروغ اشرف را خاموش کنند؟
مگر ندیدند که اشرف تکثیر شد و به درون سیاهچالها و شکنجه گاهها گسترش یافت؟
هنوز یک سال از قتل عام لشکر فدایی اشرف نگذشته بود که بند۳۵۰ زندان اوین به اشرف۳۵۰ تبدیل گشت.
دژخیمان آخوندی کافی است کمی به عبرتهای تاریخی و اسلاف خویش بنگرند تا فرجامشان را در آیینه تاریخ ببینند.
بعد از ۱۴۰۰سال و گذشت قرنها هرگز مرتجعین تاریخ نتوانستند مانع بقا و رشد و تأثیرگذاری قیام حسین(ع) و یاران قهرمانش شوند.
راستی سرنوشت امپراطوریهای قدرتمند و مذهبی بنی امیه، بنی مروان و بنی عباس یعنی همان اجداد تاریخی خمینی و خامنه ای، به کجا انجامید؟
مگر به مدت ۳۰۰سال مزار کربلا را آب نینداخته و شخم نزدند و به زمین کشاورزی تبدیل نکردند تا بتوانند مانع از جوشش خون جاری در تاروپور تاریخ انسان شوند؟!
آن امپراطوریهای قدرتمند هرگز توان آن را نداشتند که از سرعت و شتاب پرتوهای درخشان فروغ عاشورا کم کنند.
این تاریخ است. این همان سنت خدشه ناپذیر تکامل است.
مگر درخشش عاشورا و کربلا پس از سه قرن شخم زدن کشتار زائرینشان به حدی نرسید که «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا» شد؟
اگر اجداد تاریخی خمینی و خامنهای در دوران جهل و ارتجاع و قرون وسطی نتوانستند مانع تابش و درخشش قتلگاه حسین(ع) شوند، پس چگونه در عصر دانش و ارتباطات اسلاف یزید با«تبدیل اوین به پارک»! قادر خواهند بود بر قهرمانیها وایستادگیها و از خودگذشتگیهای رشیدترین فرزندان ایران سرپوش بگذارند؟
مگر میتوانند لحظه لحظههای مقاومت در برابر شکنجههای قرون وسطایی شیخ و شاه را از یاد تاریخ حذف کنند؟
لحظاتی که جزنیها، احمدزادهها، پاکنژادها و دودمان پاک و مطهر حنیف نژاد به شکنجهگرها نه گفتند و چنان از شهادت استقبال کردند که شکنجه گرها را به تحیر واداشتند.
آنگاه که ساقی رئیس شکنجهگاه قزل قلعه گفت: «وقتی حنیف نژاد را به سمت تیرهای اعدام میبردند چنان شاداب و سرزنده بود که گویی به عروسی میرود».
یزیدیان زمان بدانند این قانون خدشه ناپذیر هستی است. تلاشهای مذبوحانه شان برای شخم زدن اوین و تبدیل به پارک بی گمان بر شدت درخشش ایستادگی و مقاومت این قهرمانان خواهد افزود و آنها را بور و کور کرده و از صحنه تاریخ حذف خواهد کرد.
ای جلادان آیا نمی بینید که بذر فدا و ایثاری که حنیف نژاد در ۴خرداد۱۳۵۱ در اوین کاشت چه شاخ و برگها و چه ثمرات تعجب آوری به بار نشانده است؟
آیا ایستادگی و مقاومت ۱۲۰هزار شهید را نمی بینید؟
آیا ندیدید که چگونه۳۰هزار میلیشیا و هوادار مجاهدین با آرمان«مجاهد» و با شعار«درود بر مسعود» به شهادت رسیدند؟
آیا نمیبینید که بهرغم وحشیگریها و جنایاتی که جانیان و زندانبانان بر زندانیان روا میدارند چگونه علی صارمیها، جعفر کاظمیها و حاج آقایی ها و… در عالیترین مدار انقلابی لحظه به لحظه دشمنان غدار را خوار و بیمقدار میکنند؟
آری!
اوین و تاریخ مقاومتها ماندنی است ولو اینکه سه قرن هم آن را شخم زده یا به پارک تبدیل کنند.
این خواست و سنت خداست که هرگز گریزی از آن نیست«ولن تجد لسنه الله تبدیلا» هرگز سنتها و قوانین خدا تبدیل شدنی نیستند.
اوین خود یک تاریخ و یک درس ماندگار برای نسلها و قرنهای بعد از ماست، همانطور که عاشورا یک تاریخ ماندگار برای نسل فدا و الگوی پایداری در لحظات مقاومت است. نمیشود با شخم زدن و نهال کاری و گل کاری، واقعیت و تاریخ یک مقاومت و خونهای جاری آن را پوشاند یا شلاقهای خونین شکنجه گر را به فراموشی سپرد.
در آن خاک هیچ نهالی نخواهد روئید و گلی سر بر نخواهد افراشت، مگر شقایقهای سرخ و گلهای پایداری.
اوین همیشه اوین خواهد بود، کتابی خواهد بود ماندگار که بیشتر صفحات و خطوط آن با خون نگاشته شده و درسی برای نسلهای آینده بوده و خواهد شد. اگر چه چندین خط هم با مرکب سیاه از جانورانی که فکر میکردند میتوانند همه این صفحات را به خودشان تعلق بدهند نوشته شده ولی رژیم خونخوار نخواهد توانست با شخم زدن، این صفحه سیاه تاریخ خود را پاک کند. شاید بتواند چند مدتی با خاک و با مصالح بی جان اینکار را بکند ولی هرگز نمی تواند اندیشه هایی که این دیوارها را شکافت و در قلب و ضمیر جوانهای این مرز و بوم جای گرفت و بذر انقلاب را در همه جای ایران پاشاند را شخم زد و از بین برد هرگز و هرگز.
تاریخ آینده ایران زندان اوین را یک موزه مقاومت خواهد کرد. اوینی که یکی از مخوفترین زندانهای جهان است موزه جنایتها و خیانتها از یک سو و از سوی دیگر موزه مقاومت ها، رشادتها، قهرمانی ها، حماسه ها، و افتخارات تاریخ مبارزات مردم ایران خواهد شد. دور نیست که این حقیقت تاریخی، واقعیت خواهد یافت.
م.شریفی

۴

You may also like...