آیا خامنه ای موفق میشود سر ۵+۱ کلاه بگذارد؟- حسین ذوالفقاری

5+1

ایران اسرار: از اسفند ۱۳۹۱ که خامنه ای مخفیانه در مسقط مذاکرات هسته ای با آمریکا را در زمان احمدی نژاد شروع و بعد با روحانی و ظریف آنرا ادامه داد، بیش از ۲۸ ماه میگذرد. خامنه ای در این مذاکرات دنبال چیست؟ آیا با نزدیک شدن به ۳۰ ژوئن ۲۰۱۵ به پایان این مارتون طولانی نزدیک میشویم؟ اگر توافق نهائی در ۳۰ ژوئن یا چند صباحی بعداز آن امضا شود، خامنه ای لااقل به کف خواسته هایش که در مرز سرخ ها بیان میکند، میرسد؟ اگر ۵+۱ مرز سرخ های خامنه ای را نپذیرفت، در این صورت خامنه ای از مرز سرخ های کوتاه میاید و جام زهر را میخورد یا مذاکرات به شکست میانجامد؟ ممکن است تمدید شود؟ اگر آری تا کی؟
آقای حسین ذوالفقاری کارشناس هسته ای در پاسخ به این سئوالات در گفتگوی اختصاصی با ایران اسرار مطرح کرد:
تردیدی نیست که فعالیت های هسته ای در رژیم ملایان که از سال ۱۳۶۲ در سپاه پاسداران شروع شد ، بدنبال دستیابی به بمب هسته ای بوده و هیچگاه این رژیم بدنبال انرژی هسته ای صلح آمیز نبوده است، چنانکه در ابتدای روی کار آمدن خمینی برای مدتی سازمان انرژی اتمی رژیم را هم تعطیل و ساخت نیروگاه اتمی بوشهر هم که در زمان شاه شروع شده بود، متوقف شد. و با شروع جنگ ایران و عراق بود که رژیم خمینی به طرف احیای برنامه هسته ای حرکت کرد و مجددا سازمان انرژی اتمی زمانی فعال شد تا بعنوان پوش بتواند در قالب فعالیت های هسته ای صلح آمیز نیازهای واحد تحقیقات ویژه اتمی سپاه را تأمین کند و در همین مجددا دنبال نیروگاه اتمی رفتند.
بنابراین فعالیت هسته ای رژیم در سپاه شروع شد و در وزارت دفاع رژیم تاکنون ادامه پیدا کرده است و سازمان انرژی اتمی پوش فعالیت وزارت دفاع در این ۳۱ سال می باشد. سفر خامنه ای بعنوان رئیس جمهور خمینی به پاکستان همراه با فرمانده وقت سپاه محسن رضائی به پاکستان میرود و چفت رابطه با عبدالقادرخان و مذاکرات بعدی با او و خرید سانتریفیوژ و نقشه های مربوط به نیمکره هسته ای … در در ژانویه ۱۹۸۶ استارت میخورد.
بدنبال فروپاشی شوروی سابق سپاه و وزارت دفاع رژیم برای خرید کلاهک هسته ای را در دستور قرار دادند و حتی قرارداد خرید سه کلاهک هسته ای با قزاقستان بستند که مجاهدین خلق ایران آنرا افشا کردند و روزنامه واشتگتن پست در ۲۰ مهر ۱۳۷۱ (۱۲ اکتبر ۱۹۹۲) در این باره نوشت: «یکی از مسئولان سازمان مجاهدین خلق ایران که اعتبار خبرهایشان در گذشته به اثبات رسیده است، در مورد خریدهای اتمی رژیم خمینی هشدار داد. مجاهدین خلق از طریق منابع خود در تهران اطلاع یافتند که رژیم حاکم بر ایران قردادی با قزاقستان به امضا رسانده و پول این کلاهک ها را نیز پرداخت کرده است». طرف این معامله ترکان وزیر دفاع وقت هاشمی رفسنجانی (که در حال حاضر از مشاوران روحانی است) با رضا امراللهی رئیس سازمان انرژی اتمی بودند. واشنگتن تایمز در ۲ نوامبر ۱۹۹۶ نوشت: «نورعلیف سفیر قزاقستان در آمریکا گفت که قزاقستان بعنوان یک کشور تازه استقلال یافته تلاش میکرد که مشکلات مربوط به زرادخانه اتمیش را حل و فصل نماید که نماینده ایران با تأسیسات اتمی تماس گرفت و خواهان اقلام مشخصی بود ولی این معامله در سال ۱۹۹۲ متوقف شد و محموله ها هنوز در انتظار ارسال هستند…» این مورد نشان میدهد که اگر افشاگری بموقع مجاهدین نبود رژیم خمینی از سال ۱۳۷۱ دارای بمب هسته ای شده بود.
در پروسه ۲۴ سال افشاگری، مجاهدین بارها دستیابی رژیم به بمب هسته ای را ناکام و حداقل به تعویق انداخته اند که یکی از موارد مشهور آن سلسله افشاگریهای اساسی در سال ۱۳۸۲-۱۳۸۱ (۲۰۰۳-۲۰۰۲) بود که نطنز، اراک و شیان و … را افشا کرد والا سالها قبل رژیم به بمب هسته ای دست یافته بود.
بدنبال افشاگریهای سال ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ که تلاشهای اتمی رژیم در پوش سازمان انرژی اتمی در اراک و نطنز افشا شد، در ۱۲ سال اخیر رژیم اکثر سایت های جدید اتمی خود را در مراکز نظامی و عموما در تونلهائی که مصون از بمباران هوائی باشد تأسیس کرده است. که یک نمونه آن که در سال ۲۰۰۵ در ابتدا تأسیس آن مجاهدین افشا کردند، سایت فردو است. ولی علاوه بر آن مجاهدین مرتب سایت های دیگری مشابه فرود (مانند سایتی در بهجت آباد قزوین، سایت ۰۱۲ در صنایع هفت تیر اصفهان، سایتی در پارچین، سایت نوری در ساخت کلاهک اتمی در مجمتمع نظامی خجیر و ….) در مراکز نظامی و آنهم در تونل ها نیز افشا کرده اند.
در یک کلام خامنه ای تلاش دارد که دستگاه نظامی اتمی اش را که بی وقفه برای دستیابی به بمب هسته ای در تمامی این سالیان منجمله در ۲۸ ماه اخیر که در حال مذاکره با غرب فعال را دنبال کرده است، حفظ کند تا به هدفش که دستیابی به بمب هسته ای است، برسد.
تضاد و مشکل خامنه ای تا دستیابی بمب هسته ای که تصور میکند با آن میتواند تضمینی برای بقای ولایت فقیه بیابد، وحشت از قیام مردم است. به صراحه در درون رژیم بویژه باند خامنه ای گفته میشود که تن دادن خامنه ای به ریاست جمهوری روحانی بخاطر وحشت از قیام بود والا برای خامنه ای کاری نداشت که با جابجائی ۲۵۰ هزار رأی روحانی را بدور دوم انتخابات بکشاند و در دور دوم با مهندسی رئیس جمهور دلخواه خودش را بیاورد ولی در وحشت از اینکه مجددا بحث تقلب مانند سال ۸۸ تکرار شود اینکار را نکرد. حسن روحانی و رفسنجانی هم که بیش از خامنه ای بفکر حفظ نظام هستند، ارزیابی شان این است که جامعه در آستانه انفجار اجتماعی است و در شرایط کنونی منطقه ای دیگر در تقابل امکان ادامه حیات رژیم ملایان ندارد و لذا بایستی بطور تاکتیکی هم که شده به تعاملی به غرب رسید. لذا پشت مذاکراتی که خامنه ای از مارس ۲۰۱۳ شروع کرده بود، رفتند.
خامنه ای چنانکه در سخنان افطاری ۲ تیرماه ۹۴ هم در اشاره به تاریخچه مذاکرات گفت، قبل از روحانی یعنی در اسفند ۹۱ مذاکرات را در مسقط آغاز کرد. خامنه ای در این افطاری همچنین گفت که در معامله چیزی باید داد و چیزی باید گرفت. سئوال اصلی این است که خامنه ای چه چیزی را در این معامله میخواهد بدهد یا بعبارت دقیقتر چه چیزی را میخواهد “ندهد“ و حفظ کند؟
اگر خامنه ای تصمیم گرفته بود که از دستیابی به بمب هسته ای صرفه نظر کند، اساسا نیاز به ۲۸ ماه مذاکره نبود، همچون لیبی یا آفریقای جنوبی، در مذاکرات مطرح میکرد که دنبال بمب هسته ای بوده و حال سیاستش عوض شده و دیگر نخواهد بود و در کمتر از ۶ ماه حل و فصل میشد، بنابراین روند این ۲۸ ماهه نشان میدهد که خامنه ای تصمیم نگرفته که از بمب هسته ای صرفنظر کند و بنحو دنبال الگوی کره شمالی است.
در روز ۲ تیرماه ۹۴ در مجلس رژیم طرح «الزام دولت به حفظ دست آوردهای هسته ای» با ۲۱۳ رأی موافق از ۲۴۴ نماینده در صحن مجلس تصویب شد. (در واقع هر دو جناح رژیم به آن رأی دادند) این طرح سه ماده مشخص دارد که عبارتند از:
۱) لغو تحریم ها به طور یکجا و کامل باید در متن توافقنامه نهائی درج شده ، در روز اجرای تعهدات ایران انجام شود.
۲) آژانس بین المللی اتمی در چارچوب توافقنامه پادمان مجاز به انجام نظارت های متعارف از سایت های هسته ای است و دسترسی به اماکن نظامی، امنیتی و حساس غیر هسته ای، اسناد و دانشمندان ممنوع است، باید مصوبات شورایعالی امنیت ملی رعایت شود.
۳) هیچ محدودیتی برای کسب دانش و فناوری صلح آمیز هسته ای و تحقیق و توسعه پذیرفته نیست…
چند ساعت بعداز تصویب این طرح، خامنه ای در افطاری که به کارگزاران نظامش داد، در سخنرانی قبل از افطار که برای آنها کرد، با تغییرات جزئی روی همین سه مورد بعنوان مرز سرخ تأکید کرد.
خامنه ای در مورد تحریم ها یک قدم از حرف قبلی خودش که در ماده یک این طرح نیز آمده کوتاه آمد و آنرا محدود به تحریم های اقتصادی، مالی و بانکی کرد (که این موارد حتما باید لغو شود)
خامنه ای در مورد بازرسی ها قوی تر از این طرح وارد شد و تصریح کرد که بهیچوجه به آژانس اعتماد ندارد و نباید مشروط به آن باشد. و همچنین مطرح کرد که توقف ۱۲ سال تحقیق و توسعه پذیرفتنی نیست.
تحریم ها مسئله مهم هم برای خامنه ای و هم روحانی است البته اشتباه نشود که خامنه ای و روحانی در درجه اول رفع تحریم ها را بخاطر حل مسئله مردم نمیخواهند و اگر تحریم ها لغو هم بشود، برای مشکل مردم اساسا بکار گرفته نمیشود، زیرا در زمان احمدی نژاد که درآمد نفت ایران معادل تمامی سالهای تولید تفت ایران بود و مشکل ارزی و مالی نداشتند، مگر مشکل مردم حل شد؟ خامنه ای رفع تحریم را برای پیشبرد سریعتر موانع رسیدن به بمب هسته ای (تسهیل خریدهای قاچاق هسته ای) و هم برای نجات بشار اسد از سقوط و پیشبرد دخالت هایش در منطقه میخواهد و …
اما بعداز این توضیح طولانی باید در مورد سئوال شما بگویم که خامنه ای در این مذاکرات از ابتدا پذیرفته بود که از آنچه برای جامعه جهانی لو رفته و آژانس به آنها نظارت دارد، در این معامله بدهد (فردو، نظنز، اراک، میزان اورانیوم غنی شده و …) ولی آنچه که بویژه در این ۱۲ سال اخیر با چنگ و دندان در مراکز نظامی ساخته و پیش برده را حفظ کند. که در عدم بازرسی از مراکز نظامی و مصاحبه با دانشمندان هسته ای و عدم پاسخگوئی به موارد احتمالی نظامی (PMD) میشود. برای پوش همین فعالیت هاست که با مخارج سرسام آور (کاملا غیر اقتصادی) میخواهد، دستگاه غنی سازی اش در نطنز را حفظ کند.
حال اگر مماشاتگران توافقنامه ای را با خامنه ای و روحانی امضا کنند که در آن بازرسی سرزده از تمامی سایت ها اعم از مراکز نظامی و غیر نظامی در آن نباشد و پاسخ ۱۲ سئوال آژانس بین المللی اتمی در مورد احتمالی نظامی (PMD) در آن بطور مشخص داده نشود، خامنه ای در این مذاکرات برنده و به توافق خوب رسیده است. بعبارت دیگر اگر بجای راستی آزمائی و شفافیت ۵+۱ به تعطیلی فردو و اراک و محدود شدن نطنز و تقلیل میزان موجودی اورانیوم غنی شده (UF6) و بر مبنای آن نقطه گریز حدود یکسال اکتفا کنند، به خامنه ای این امکان را داده اند که سریعتر به بمب هسته ای برسد (تجربه کره شمالی تکرار شود) و تروریزم و دخالت در کشورهایش بیشتر گردد. اما اگر همچنان گخ آقای فابیوس وزیر خارجه فرانسه روز گذشته گفت روی شفاف سازی و بازرسی از تمامی سایت ها پافشاری کنند، خامنه ای را به نقطه تعیین تکلیف می کشانند یعنی ناچار میشود، بازی نرمش قهرمانان ۲۸ ماه را خاتمه دهد یا خاک شود و همچون قذافی از بمب هسته ای بگذرد و بقول معروف یا جام زهر را سربکشد و یا زیر میز مذاکره بزند. البته صحبت هائی از کش دادن و تمدید مذاکرات مطرح است اما این تمدیدها دیگر نمیتواند خیلی طولانی باشد، یک یا دو هفته حتی یکماه بیشتر مذاکرات کش بیاید، غیرعادی نیست و حتی چندماهی هم تمدید شود (زیرا برای آمریکا بویژه اوباما و رژیم بویژه روحانی شکست مذاکرات سنگین است) اما این طولانی نیست و به آخر خط رسیده اند.

[i] در سال ۱۳۸۲ (۱۹۸۳ میلادی) سپاه پاسداران واحد تحقیقات ویژه اتمی، زیر مجموعه مرکز تحقیقات سپاه را تشکیل داد. این مرکز ویژه و مخفی، در شمال تهران، حوالی میدان ونک بود که بهترین متخصصات هسته ای دانشگاهها را به استخدام خود درآورد
[ii] در ۱۴ ژانویه ۱۹۸۶ خامنه ای رئیس جمهور وقت خمینی بهمراه یک هیئت عالی رتبه نظامی (به سرکردگی محسن رضائی) و سیاسی به پاکستان میرود. در این سفر روی همکاریهای اتمی به توافقاتی میرسند و بدنبال آن در فوریه ۱۹۸۶ عبدالقادرخان به تهران میاید و مروات اتمی سپاه با عبدالقادرخان استارت میخورد
[iii] در درون رژیم بارها مطرح شده که اگر عراق بمب هسته ای داشت آمریکا و ائتلاف او را سرنگون نمیکردند و بعداز سقوط قذافی در لیبی نیز مطرح کردند که اگر لیبی بمب اتمی خود را بدست میاورد، هرگز ناتو به لیبی حمله نمیکرد و قذافی همچنان در قدرت بود.

http://iranasrar.blogspot.fr/2015/06/51.html

You may also like...