مصاحبه سیمای آزادی با استراون استیونسون پس از سفر به آلبانی و بازدید از اشرف ۳

مصاحبه سیمای آزادی با استراون استیونسون پس از سفر به آلبانی و بازدید از اشرف ۳

استراون استیونسون

مجری: دوستان عزیز من امروز خیلی خیلی خوشحال هستم که با شخصیتی مصاحبه می‌کنم که تنها یکی از بهترین دوستان و حامیان مقاومت ایران نیست. بلکه به‌دلیل سالها و دهه‌ها فعالیت، در واقع به یکی از اعضای این خانواده تبدیل شده. لااقل مردم ایران و مقاومت ایران او را یکی از خودشان می‌دانند. زیرا که همواره از حقوق و ‌آزادیهای مردم ایران و خواست آنها برای تغییر رژیم پلید حاکم بر ایران دفاع کرده است، آقای استراون استیونسون.

برای توضیح در مورد بیوگرافی او و کارهایی که انجام داده است نیاز به یک برنامه دیگر هست. بنابراین من خودم را به بیان همین میزان محدود می‌کنم که او سالها عضو پارلمان اروپا بوده. او رئیس هیأت پارلمان اروپا برای رابطه با عراق بوده است.

او در حال حاضر رئیس EIFA، انجمن اروپایی برای آزادی عراق و همچنین هماهنگ‌کننده CIC، کارزار برای تغییر در ایران است.

آقای استیونسون بسیار ممنونم که اجازه دادید بخشی از وقتتان را برای سؤالاتی که داریم بگیریم.

استیونسون: با کمال میل. ممنونم که از من دعوت کردید.

مجری: اجازه بدهید با وضعیتی شروع کنیم که رژیم خود را در آن محاط می‌بیند. بن‌بستها و بحرانهایی که رژیم با آنها مواجه است در سطح داخلی و بین‌المللی مواجه است، روشن هستند. ولی آنچه که شاید کمتر شناخته شده باشد و نیاز به توضیح بیشتر از جانب شما دارد، اقداماتی است که رژیم برای مقابله با بحرانهای به اعتراف خودش غیرقابل حل، اتخاذ کرده. رژیم چه می‌کند؟

استیونسون: البته رژیم در حال حاضر خود را در تله یک سقوط اقتصادی می‌بیند که لاینحل و لاعلاج است. آنها میلیاردها دلار را صرف حمایت از بشار الاسد کرده‌اند، آنها از حشدالشعبی، یعنی شبه‌نظامیان شیعه در عراق حمایت کرده‌اند، آنها سالانه ۷۵۰میلیون دلار برای حزب‌الله لبنان می‌فرستند، از شورشیان حوثی حمایت می‌کنند. نتیجه‌اش چیست؟ در داخل ایران مردم گرسنه هستند.

قیام، به مدت نزدیک به یک سال ادامه داشته است. ترس مردم از این رژیم وحشی ریخته است. امروزه مردم به خیابانها ریخته‌اند. آنها دیگر این فریب را نمی‌خورند که فکر کنند این، نوعی دعوای داخلی بین سخت سران و میانه‌روان است. در خیابانها، مردم انگشت اتهام را به سمت خامنه‌ای و روحانی و رهبری رژیم نشانه رفتند. آنها کسانی هستند که گناهها را به گردن دارند. البته آنها می‌دانند که پایان حکومتشان به‌دلیل اقتصاد لاعلاج به سرعت نزدیک می‌شود. بنابراین باید راهی برای منحرف کردن توجهات پیدا کنند. و الآن با توجه به حضور اشرفیها، اینجا در آلبانی، در کمپ اشرف۳، آنها خیلی از این تجمع اشرفی‌ها وحشت دارند.

آنها تلاش کردند اشرفیها را در زمانی که در اشرف بودند و در زمانی که به کمپ لیبرتی منتقل شدند نابود کنند. آنها ۱۶۸نفر را در این دو کمپ به‌قتل رساندند. کمپ لیبرتی مثل یک اردوگاه مرگ بود. آنها بیش از ۱۷۰۰نفر را مجروح کردند. بسیاری از مجروحان الآن اینجا هستند و هنوز از عواقب آن رنج می‌برند. بنابراین تلاش آنها برای قتل‌عام خط مقدم جنبش مقاومت تحت رهبری شخصیتی فوق‌العاده و نافذ، یعنی خانم رجوی رهبری به شکست انجامیده است.

حالا آنها بسیار وحشت‌زده هستند. بنابراین کارزار شیطان‌سازی‌شان را گسترش می‌دهند و تلاش می‌کنند آن‌را به مطبوعات غربی و روزنامه‌نگارانی که می‌خرند، بگویند. آنها از منابع و امکانات خود را برای خرید اینهایی که من اسمشان را احمق‌های قابل استفاده می‌گذارم به‌کار می‌گیرند.

همه آنها تحمیق می‌شوند و دروغهای مزخرفی در مورد سازمان مجاهدین منتشر می‌کنند. این البته شیوه رژیم در تلاش برای مخفی کردن وضعیت بحرانی‌ای است که اقتصاد ایران در آن قرار گرفته و وضعیت بحرانی‌ای که خودشان در آن قرار دارند.

مجری: آیا می‌توانید در مورد سایر اقدامات رژیم برایمان بگویید؟

استیونسون: البته! یک مورد دیگر در ماه ژوئن امسال بود، یک تلاش برای ترور، برای انجام یک جنایت بزرگ علیه گردهمایی سالانه در ویلپنت، در حومه پاریس. موضوع عبارت بود از دستگیری یک دیپلمات به نام اسدالله اسدی از سفارت رژیم در وین، به این اتهام که ضمن تحویل بمب به دو مهاجر ایرانی به آنها دستور داده بود که با ماشین بروند و گردهمایی‌ای را که کسانی هم‌چون رودی جولیانی و نیوت گینگریچ در آن شرکت داشتند منفجر کنند. من و تعداد زیادی از برادران و خواهران مجاهد در آنجا بودیم. در صورت انجام، این یک جنایت بزرگ در خاک فرانسه بود.

یک مورد جدیدتر مربوط به یک دیپلمات از سفارت ایران است که به‌خاطر طراحی یک ترور در دانمارک دستگیر شد. با وجود این، نماینده عالی ما در امور خارجی، فدریکا موگرینی هنوز فکر می‌کند ایران کشوری است که غرب باید با آن مماشات و معامله کند. او به تهران می‌رود و برای گرفتن عکسهای سلفی با ملاها فیگور می‌گیرد. او روسری به‌سر می‌کند تا به زن‌ستیزی دیکتاتورهای عمامه‌ به‌سر احترام بگذارد.

برای من باور کردنی نیست که یک وزیر خارجه برای تمامیت اروپا داریم که می‌تواند چنین عملکردی داشته باشد و فکر کند که ایران کشوری است که می‌توانیم از موضع اتحادیه اروپا معامله مشروعی با آن داشته باشیم، به جای این‌که به‌خاطر وحشی‌گری و سرکوب مردم خودشان و گسترش شر و گسترش خشونت در سراسر خاورمیانه محکومشان کنیم.

مجری: اجازه بدهید به جای سؤال آخر از شما خواهش کنم که هر پیامی که مورد نظرتان است به مردم ایران بدهید. مردمی که شما را خوب می‌شناسند و برای آنچه که انجام داده‌اید احترام قائل هستند. چه پیامی برای آنها دارید در این مرحله از وضعیتی که شما به مدت طولانی درگیر آن بوده‌اید.

استیونسون: چیزی که می‌توانم بگویم این است که زندگی من یک کمبود دارد. من هیچوقت در ایران نبوده‌ام. نمی‌توانم به آنجا بروم. چون در لیست سیاه هستم. من می‌خواهم به ایران بروم و می‌خواهم همراه خانم رجوی و همراه سازمان مجاهدین خلق ایران بروم و می‌خواهم روحانی، خامنه‌ای و همچنین مالکی را به اتهام جنایت علیه بشریت در برابر دادگاه اروپایی عدالت در لاهه ببینم. آنها باید به‌خاطر اعمالشان مورد حسابرسی قرار بگیرند و باور کنید که این طور خواهد شد. پیروزی نزدیک است و این افراد بهتر است مراقب باشند.

مجری: از شما به‌خاطر وقتی که در اختیار گذاشتید و همچنین توضیحات بسیار ارزشمندتان ممنونم.

استیونسون: متشکرم.

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *