گفتگو با دوست ـ دیدار بیست و دوم (رمضان)

رمضان

گفتگو با دوست ـ دیدار بیستم (رمضان)

بار خدایا!

به‌طور معمول ذهن هر انسانی ممکن است با دیدن فجایع اجتماعی در ایران اسیر از قبیل فروش اعضای بدن برای زنده ماندن، اعتیاد فراگیر و افسار گسیخته، شیوع فحشا به سنین پایین، کودکان زرد رخسار خیابانی، بی‌خانمانی کارتن‌خواب‌ها، مترو خواب‌ها و گورخواب‌ها، رواج زباله‌گردی برای به دست آوردن بازمانده خوراک، فقر و فاقه کولبران و قامت‌های گلوله خورده آنان، اجتماع زنان غارت شده و مالباخته در پشت درهای بستهٔ مؤسسات چپاولگر حکومتی و صدها و هزاران فاجعه آشکار و پنهان دیگر دچار این سؤال شود که چرا به‌رغم اراده الهی مبنی بر شکست ستمگران، این وضعیت تکان‌دهنده پایان نمی‌یابد؟

ممکن است دیدن اعدام و حلق‌آویز خیابانی، مشاهده نمایش‌های زجرآور و موهنی از قبیل شلاق زدن جوانان به نام شرع، چوب در آستین کردن و نشاندن آنان بر چارپا و چرخاندن در سطح شهر و نیز رؤیت صحنه‌های غیرقابل تحمل و اعصاب‌ آزار سنگسار و درآوردن چشم به نام دین تو، این سؤال را به ذهن متبادر کند که خدایا چرا جلادان عمامه‌دار به سزای اعمالشان نمی‌رسند؟! چرا هم‌چنان به تحریف آیین پیامبرت مشغولند؟! و چرا آیه‌های کتابت دستمایه جنایت این جنایتکاران است؟!

آری، تو هستی، حضور داری و می‌بینی اما این سؤال نه متوجه تو که متوجه یکایک ماست؛ زیرا تو به ما قدرت تشخیص و توان انتخاب و ارادهٔ تصمیم داده‌یی و ما را مسئول شناخته‌یی. این تو هستی که گفته‌یی ابا داری از این‌که امور را به جز از طریق اسباب و علت‌های آن جاری سازی؛ اگر غیر از این بود، خلقت انسان چه معنایی داشت؟ تو البته پیکارگران آزادی و مبارزه کنندگان با ستم را دوست داری و در همه حال یاور و پشتیبان آنان هستی. اگر تا همین الآن یاری و پشتیبانی تو نبود، ما مجاهدان آزادی،‌ در برابر تنوره‌کشیدنهای مستانه خمینی و خیل گزمگان و میرغضب‌های او چگونه می‌توانستیم تاب بیاوریم. چگونه می‌توانستیم از آزمایشات سهمگین سربلند بیرون بیاییم.

ای خدای محرومان،‌ به بندکشیده شدگان، یتیمان، راه‌نشینان و ستمدیدگان!

تو هیچگاه این صحنه‌های فجیع را برنتابیده‌یی اگر غیر از این بود، باید فرعون و آتیلا و نمرود، چنگیز و یزید و حجاج بن یوسف و هیتلر و خمینی و خامنه‌ای سلطنت ابدی می‌داشتند. اگر غیر از این بود نباید هیچ عدالت‌جو و آزادیخواهی در جهان وجود می‌داشت.

ای خدای بی‌پناهان!‌

ای که در همه احوال ما را یاری کرده‌یی، در پیکار آخرین نیز یار و پشتیبان ما باش!‌ اراده‌های ما و خلق به‌پاخاسته ما را قوی و قوی‌تر کن! در گام‌های ما شکیبایی بریز! ما را صف در صف و ستون در ستون در هم بباف و بیشتر و بیشتر کن تا در کوتاه‌ترین زمان متصور، صاعقه‌آسا و آتشین بر سر دجالان جلاد فرود بیاییم و ایران‌زمین را از چنگالشان آزاد سازیم.

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *